Strach pomyśleć, czego nauczył działaczy PO.

W lutym czołowi politycy lubelskiej Platformy - wicewojewoda Henryka Strojnowska, marszałek Krzysztof Grabczuk, wicemarszałek Jacek Sobczak, członek Zarządu Województwa Marek Flasiński oraz poseł Stanisław Żmijan - szkolili się z zakresu marketingu politycznego. W tym miesiącu swoje nowe umiejętności wykorzystują w akcji “Rozwój Obszarów Wiejskich”, w ramach której spotykają się z wyborcami.

Przygotowywał ich - bezpłatnie - Andrzej D., marketingowiec, który doradzał Januszowi Palikotowi na początku jego kariery politycznej. I bardzo wpływowy człowiek, od lat utrzymujący znajomości z wierchuszką PO, były szef Rady Nadzorczej Polskiego Radia, cieszący się opinię zręcznego lobbysty - czytamy na łamach “Dziennika Wschodniego”.

Ale jest jeszcze jedna rzecz, którą warto o nim wiedzieć. W 2006 roku Andrzej D. został oskarżony o pranie brudnych pieniędzy, udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wyłudzanie podatku VAT. Co bardzo interesujące: jego proces do dziś nie ruszył. Dlaczego? Nie wiadomo.

Politycy Platformy zachwalają Andrzeja D. jako wybitnego specjalistę w dziedzinie, którą się zajmuje. Być może tak jest w rzeczywistości. Mimo to współpraca z nim wizerunku lubelskiej PO raczej nie poprawi. Wręcz przeciwnie. Palikot naprawdę nie mógł znaleźć kolegom trenera, który nie jest oskarżony o poważne przestępstwa? (pardon.pl)

Marcin Rosół mógł przygotowywać Mirosława Drzewieckiego do zeznań przed komisją śledczą, niewykluczone też, że jej członkom pisał pytania do innego świadka, szefa CBA Mariusza Kamińskiego. Takie sensacyjne spekulacje prowadzi RMF FM. Ich podstawą są dokumenty zabezpieczone przez CBA.

Projekt wystąpienia Mirosława Drzewieckiego przed sejmową komisją śledczą i pytania posłów do Mariusza Kamińskiego odnaleźli biegli w pamięci przenośnej Marcina Rosoła. CBA na polecenie prokuratury na początku lutego zabrało z domu Rosoła dwa laptopy i pendrive’a. Funkcjonariusze szukali dokumentów związanych z załatwieniem pracy w Totalizatorze Sportowym córce Ryszarda Sobiesiaka.

To, co znaleźli, może być nie mniej ciekawe. Według informacji RMF FM projekt wystąpienia Drzewieckiego znaleziony w pamięci przenośnej Rosoła powstał przed przesłuchaniem byłego ministra sportu. Drugi dokument, czyli pytania do byłego szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, może oznaczać, że Rosół nie tylko przygotowywał do wystąpienia przed komisją Drzewieckiego, ale również samych posłów PO, którzy przepytywali świadków.

Członkowie komisji śledczej nie komentują informacji RMF FM. Materiały prokuratury są objęte tajemnicą śledztwa. (tvn24.pl)

Wciąż głośno na temat wywiadu, jakiego Mirosław Drzewiecki udzielił w czasie swojego pobytu na Florydzie. Powiedział tam wiele gorzkich słów, rzucił parę oskarżeń, co spowodowało lawinę krytyki, stoczoną brutalnie na głowę Drzewieckiego, tak jakby na brutalną prawdę, zawsze trzeba było odpowiedzieć równie brutalnie.Drzewiecki działa na zasadzie skruszonego gangstera. W swojej partii jest spalony, tak jak i w całej polityce, zatem już może być szczery. I tę szczerość trzeba docenić, jakiej próby by ona nie była. Oczywiście najpierw można go zapytać, dlaczego tak długo bez większych wątpliwości tkwił w tym politycznym mechanizmie i wszystko było dobrze i dopiero, gdy go z tego mechanizmu wysiudano, to mechanizm nagle stał się nie do przyjęcia.

Takie przypadki już mieliśmy wielokrotnie, jak choćby przykład Kazimierza Marcinkiewicza czy Janusza Kaczmarka. Gdy służyli IV RP i ze służby tej czerpali apanaże i zaszczyty, to wszystko było doskonałe i do przyjęcia. Wszystko nagle się zmieniło, gdy zostali zdymisjonowani. Wtedy zaczęli mówić “prawdę”, w której do dziś nie wiadomo ile było realiów a ile po prostu fantazji, plecionych z zemsty.

Wtedy jednak brano to za pewnik, bo tak traktuje się każdą rzecz udowadniającą tezę, że Kaczyńscy są źli a ich IV RP była prawie jak III Rzesza. Słowa Drzewieckiego już nie są pewnikiem, choć naprawdę jest w jego słowach wiele racji, choć usmażonych w sosie złości i buty. Mówi np. Drzewiecki, że Polska to dziki kraj. To żadna nowość, ale kto tych dzikusów wychował? Pan Drzewiecki i jego koledzy z klasy politycznej. Gdybyśmy nie byli dzicy, to w życiu nikt by was do rządzenia nie wybrał. Doceńcie tę dzikość.

Potem już Drzewiecki zaczyna się posługiwać jedynie ogólnikami i twierdzi, że zabito mu matkę, nie wiadomo jednak kto konkretnie. Czy to było CBA, czy dziennikarze Rzeczpospolitej a może ktoś spomiędzy nas? Pachnie jakimś zbiorowym morderstwem. Potem mówi, że ludzie którzy dopuścili się działań dyskredytujących go, pójdą do piekła. Nie muszą, przecież Polska to dziki kraj, w którym płonie bezustannie nasze polskie piekiełko. Wystarczy żyć w Polsce by poznać piekło, Panie Drzewiecki. Kto je nam zafundował? Też Pan i pańscy koledzy.

A teraz Drzewiecki gardzi polityką, mówi że jest to okrutny zwierzak, który zjada ludzi. Ale kto tę politykę zezwierzęcił? Kto dorobił jej krwiożerczych kłów? Pan Drzewiecki, Pan Chlebowski i wielu jeszcze innych panów z Platformy, którzy jeszcze w polityce siedzą, ale gdy z niej wypadną, to też powiedzą, że polityka jest okrutnym zwierzakiem. Nie dodadzą jedynie, że jest zwierzakiem właśnie dzięki nim. Tylko Palikot otwarcie przyzna, że to dzięki niemu ten zwierzak ma świński łeb. (Piotr Cybulski)

“Rzeczpospolita” ustaliła, że trwa ściśle tajne śledztwo, które ma związek z Dolnym Śląskiem i korupcją funkcjonariuszy publicznych. Prowadzi je Wydział do spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie.

Śledztwo ruszyło w październiku 2009 roku, a więc dokładnie wtedy, gdy wybuchła afera hazardowa . Pojawiają się w nim nazwiska jej głównych bohaterów - czytamy w gazecie.

Rzecznik prokuratury apelacyjnej odmówił komentarza w tej sprawie. Potwierdza jedynie, że korupcyjne zachowania obejmują lata 2008-2009. Zaznacza jednak, że nie dotyczą one kwestii wpływania na treść ustawy hazardowej.

Według nieoficjalnych informacji gazety, przedmiotem krakowskiego śledztwa są osoby “personalnie i instytucjonalnie” związane z aferą hazardową. Wiadomo, że ustalenia śledczych zostaną dołączone do akt głównego śledztwa, jakie toczy się w sprawie afery. (gazeta.pl)

“Rzeczpospolita”: Marcin Rosół, były asystent ministra Drzewieckiego, mógł skłamać przed komisją śledczą. Gazeta ujawnia, że z podsłuchanych materiałów CBA wynika, że Rosół mógł interweniować w Ministerstwie Środowiska w sprawie pozwoleń dla Ryszarda Sobiesiaka.

Chodzi o inwestycje biznesmena w wyciąg gondolowy w Zieleńcu, który ruszył w grudniu 2008, mimo, że konieczne pozwolenia na budowę dotarły dopiero pod koniec marca 2009.

Jak zeznał Rosół, Sobiesiak skarżył się na brak decyzji z Ministerstwa Środowiska. Według ówczesnego asystenta ministra sportu, jego interwencja była rutynowa – tak postąpiłby w przypadku każdego obywatela i tylko pośredniczył w przefaksowaniu decyzji, która była już gotowa 17 września 2008.

Jednak z podsłuchów CBA ujawnionych przez “Rz” wynika, że Rosół informował Sobiesiaka właśnie 17 września, że “wysłał materiał” i minister prosił urzędników o jak najszybsze załatwienie sprawy. Wszystko miało być na dobrej drodze. Przed komisją mówił: “Nie załatwiłem żadnej decyzji w Ministerstwie Środowiska”.

Sobiesiak interweniował też u ministra Drzewieckiego. Pismo, o które zabiegał biznesmen, do którego dotarła “Rz”, nosi datę 23 września.  W kolejnej podsłuchanej przez CBA rozmowie, Rosół miał powiedzieć Sobiesiakowi: “My załatwiliśmy ci wycinkę, ale śniegu ci nie załatwimy”. (onet.pl)

Niewykluczone, że nie tylko świadkowie uzgadniają między sobą zeznania, ale wręcz że istnieje jeden ośrodek, zarządzający hazardowym kryzysem ze strony rządowej

Po kolejnych przesłuchaniach zaczynają się rodzić pytania, czy świadkowie komisji nie uzgadniają ze sobą treści zeznań – powiedziała paręnaście dni temu “Rzeczpospolitej” Beata Kempa. To tylko hipoteza, ale może ją uprawdopodobnić kilka epizodów – np. ujawniona ostatnio rozmowa Sobiesiaka z Drzewieckim na Florydzie czy wcześniejsze – też do pewnego momentu ukrywane – ich spotkanie w warszawskim hotelu Radisson. Wśród dziennikarzy zajmujących się komisją hazardową raczej powszechne jest przekonanie o prawdziwości tej tezy, choć wciąż nie ma na nią twardych dowodów.

Warto jednak odnotować poszlaki, które mogłyby wskazywać na tezę jeszcze dalej idącą. Że nie tylko świadkowie uzgadniają między sobą zeznania, ale wręcz istnieje jeden ośrodek zarządzający hazardowym kryzysem ze strony – nazwijmy ją tak umownie – rządowej.

Zarządzający nim nie wyłącznie w sensie popularnego propagandowego przykrywania potencjalnie niebezpiecznych medialnie przesłuchań w komisji wydarzeniami innymi, uznanymi za propagandowo przeciwstawne – jak np. odnotowana już przez dziennikarzy charakterystyczna zbieżność pomiędzy niezręcznymi dla PO przesłuchaniami w komisji hazardowej i datami, wręcz godzinami, wzywania głośnych nazwisk przed komisję naciskową (vide wezwanie przed tę ostatnią Mariusza Kamińskiego wtedy, kiedy w hazardowej zeznawał Sobiesiak, czy Jarosława Kaczyńskiego, kiedy przed hazardową miał się stawić Marcin Rosół).

Zarządzający również poprzez koordynowanie – do pewnego stopnia – działań i zeznań świadków z, mówiąc umownie, platformerskiej strony sporu. A przez tę stronę rozumiem nie tylko przesłuchiwanych polityków PO, ale też np. pp. Sobiesiaków. (Piotr Skwieciński)

“Czemuż o tym pisać nie chcecie, panowie?” – pytał przed laty Mickiewicz i gdyby dożył dzisiejszych czasów, mógłby zapytać o to samo raz jeszcze.

Niewiele się zmieniło – nie tylko w kwestii zasadności używania w kontekście polskich usiłowań słowa “dziady”, ale przede wszystkim w kwestiach dotyczących mentalności tak bezlitośnie opisanego przez prowincjonalnego poetę “salonu”.

Liczne media zajmowały w minionym tygodniu uwagę wydumanymi sensacjami tego rodzaju, że armia rosyjska ma samoloty, które latają, a nasza aparat fotograficzny, którym może sobie taki rosyjski samolot sfotografować. Albo że rzecznik praw obywatelskich, człowiek starszy i w nie najlepszym zdrowiu, korzysta z wykupionego przez urząd abonamentu usług medycznych (swoją drogą, ogłasza to jako skandal gazeta, która wielokrotnie gromiła tabloidy i przeciwstawiała się takim wykwitom populizmu jak ustawa kominowa). A nie budzi jakoś uwagi, zbywana notkami na dalszych stronach, sylwetka prawdziwego bohatera tygodnia Marcina Rosoła.

A przecież to prawdziwy bohater naszych czasów, to kariera pokazująca, kto idzie do polityki i zwycięża w niej w czasach, gdy wielu ludzi uczciwych i fachowych nie chce mieć z polityką i partiami nic wspólnego. Człowiek uczynny, każdemu gotów coś załatwić, to dający się pokornie zawiesić, gdy partia potrzebuje kozła ofiarnego, to znów nagradzany przez nią stanowiskami i premiami. Przyjaciel wszystkich przyjaciół, którego “odzyskane” CBA uprzedza o planowanej rewizji. Marcin Rosół to prawdziwa twarz rządzącego Polską establishmentu i nie ma sensu zakrywać jej pod pozorem okrągłej, 88 rocznicy urodzin twarzą Władysława Bartoszewskiego. To kariera na miarę III RP. To nowy Nikodem Dyzma, nowy Arturo Ui… No, przesadziłem – najwyżej mały Uiek. (Rafał A. Ziemkiewicz)

W ciągu 15 miesięcy asystent szefa resortu sportu dostał, prócz pensji, 60 tys. zł nagród

31-letni Marcin Rosół, absolwent politologii, działacz PO, był w Ministerstwie Sportu i Turystyki szefem gabinetu politycznego Mirosława Drzewieckiego od 1 lipca 2008 r. do 5 października 2009 r. Jeden z bohaterów afery hazardowej zarabiał 6,5 tys. zł brutto miesięcznie. Ale – jak ustaliła “Rz” – dostawał od szefa także sowite nagrody. Co kwartał nawet po ok. 13 tys. zł.

I tak w 2008 r. za półroczną pracę zainkasował 23 500 zł (siedmioosobowy gabinet Drzewieckiego otrzymał łącznie 118 tys. zł nagród, najwięcej Rosół). W 2009 r. za dziewięć miesięcy pracy Rosół dostał 36 500 zł.

Ostatnią nagrodę otrzymał 28 września 2009 r., dwa dni przed ujawnieniem przez “Rz” stenogramów z podsłuchów posła PO Zbigniewa Chlebowskiego, króla branży hazardowej Ryszarda Sobiesiaka i Drzewieckiego. Tydzień później Drzewiecki podał się do dymisji. Marcin Rosół odszedł razem z nim.

Nagrody dla członków gabinetu politycznego przyznaje minister. Mogą je otrzymać pracownicy, którzy przepracowali w ministerstwie minimum trzy miesiące i – jak wynika z regulaminu – “wykazali się zaangażowaniem i realizacją zadań”.

Zdaniem Bartosza Arłukowicza (Lewica), wiceszefa komisji hazardowej, tak wysokie premie to skandal. – Jak widać, pan Rosół był w ministerstwie bardzo potrzebny i ceniony, a za zadania specjalne sowicie wynagradzany – ocenia poseł. Gdy pytał Rosoła o jego zakres obowiązków, ten odparł, że odpowiadał za “współdziałanie ministra z organizacjami (np. kościelnymi i samorządowymi) wynikające z jego funkcji politycznej”.

Tymczasem po kilku miesiącach pracy komisji śledczej wiadomo, że Rosół zajmował się np. pomocą w zatrudnieniu w Totalizatorze Sportowym Magdaleny Sobiesiak. Pomagał też Ryszardowi Sobiesiakowi, o którym mówi “mój kolega”: faksował dla niego dokumenty z Ministerstwa Środowiska w sprawie inwestycji w Zieleńcu, przekierował też go telefonicznie do resortu infrastruktury w sprawie kontroli, która miała potwierdzić dopuszczenie do użytku wyciągu biznesmena. – W obowiązkach nie było pośrednictwa pracy, pomocy przy inwestycjach prywatnych przedsiębiorców – podkreśla Arłukowicz.

Wysokie nagrody dla Rosoła nie dziwią osób blisko związanych z resortem sportu. – Mirek Drzewiecki, mimo że w PO uchodził za skąpca, dla osób, które były z nim blisko związane, zawsze miał hojną rękę – mówi “Rz” poseł PO. – Rosół należał do najbliższych z najbliższych.

Rosół dostawał od szefa wyższe premie niż dyrektorzy departamentów i ministrowie od premiera Tuska. Te – jak ujawniła miesiąc temu “Rz” – dostali spośród ministrów tylko Tomasz Arabski i Jacek Cichocki. Pierwszy 8 tys. zł, drugi – 10 tys. zł. Dziewięciu wiceministrów dostało po 10 tys. zł – za rok pracy.

O władzy Rosoła w Ministerstwie Sportu krążą legendy. – Był drugą osobą po ministrze – opowiada jeden z urzędników resortu. – Gdy Drzewiecki wyjeżdżał, Rosół zaczynał rządzić. Drzewiecki nie miał zaufania do urzędników. – Wolał zapłacić większe pieniądze fachowcom, którzy sprawią, że projekty będą dobrze prowadzone – przekonuje współpracownik ministra.

Pytanie, czy Rosół był fachowcem. – W pewnym sensie tak, biorąc pod uwagę, jak szerokim spektrum spraw się zajmował. Od Euro po ustawę hazardową – śmieje się polityk PO. – Ale takie premie są grubą przesadą. (Rzeczpospolita)

Marcin Rosół, świadek przed komisją hazardową mniej wojowniczy od poprzedników z PO, a już na pewno od biznesmena Sobiesiaka, obraził moją inteligencję po wielekroć.

Załatwienie kontraktów na orliki, budowę stadionów na Euro 2012 i autostrady A2 - taką propozycję w 2009 roku złożył austriackiej spółce Alpine Bau restaurator Dariusz Drzewiecki, brat ówczesnego ministra sportu. Łódzka prokuratura wszczęła śledztwo w tej sprawie.

Postępowanie toczy się w sprawie „złożenia 8 kwietnia 2009 r. w Łodzi oferty pośrednictwa w załatwieniu kontraktów na budowę 700 boisk sportowych w ramach projektu Orlik, stadionów piłkarskich oraz odcinka autostrady A2 na odcinku Stryków – Warszawa poprzez powoływanie się na wpływy w Ministerstwie Sportu i Turystyki oraz Ministerstwie Infrastruktury”. Płatnej protekcji miałby dopuścić się Dariusz Drzewiecki, brat Mirosława.

Sprawę ujawnił DGP 21 stycznia. Opisaliśmy wtedy spotkanie, w czasie którego Drzewiecki powoływał się na wpływy brata i proponował Alpine Bau załatwienie umów na inwestycje nadzorowane m.in. przez ówczesnego ministra sportu. Austriacy prowadzą w Polsce projekty (drogi i obiekty sportowe) za prawie 30 mld euro. Brat Drzewieckiego proponował im spółkę: Alpine Bau wniesie doświadczenie i pieniądze, a Drzewiecki załatwi kontrakty. Padły trzy precyzyjne propozycje: budowa boisk sportowych orlików (brat Drzewieckiego, minister, nadzorował i koordynował ich budowę), stadionów (brat Drzewieckiego również nadzorował ich budowę) i autostrady A2 ze Strykowa do Warszawy.

Dariusz Drzewiecki informacje na swój temat nazwał kłamliwymi. „Nigdy nie brałem udziału w spotkaniach z przedstawicielami Alpine Bau w Polsce” – napisał w styczniu w oświadczeniu przekazanym PAP. Ale prokuratura mu nie uwierzyła. Od 21 stycznia sprawdzała, czy są podstawy, by wszczynać śledztwo. – Czynności sprawdzające i ustalenia, które przeprowadziła policja pod naszym nadzorem, doprowadziły nas do przekonania, że należy wszcząć śledztwo w zakresie płatnej protekcji – mówi prokurator Rafał Sławnikowski z Prokuratury Okręgowej w Łodzi.

Nie wiadomo, czy w śledztwie przesłuchany zostanie także były minister sportu.

Dariusz Drzewiecki ma na koncie wyrok na półtora roku w zawieszeniu za cztery przestępstwa (trzy oszustwa i jedno podrobienie dokumentu).

Za pomoc w płatnej protekcji grozi 8 lat więzienia. (dziennik.pl)