Szef komisji hazardowej mówi, że chce zakończyć wojnę polsko-polską. Czy za szumnymi słowami kryje się zwykła chęć zamiecenia afery hazardowej pod dywan

Mirosław Sekuła (PO) zapowiedział wczoraj, że w piątek, na najbliższym posiedzeniu komisji, złoży poprawki do swego raportu z jej prac. Posłowie będą musieli od razu zapoznać się z nimi i zgłosić swoje. Również w piątek Sekuła chce głosowania nad ostateczną wersją raportu. Na zgłoszenie zdań odrębnych posłowie będą mieli tylko 24 godziny.

– To zamach na komisję – mówił wczoraj wiceszef komisji poseł Bartosz Arłukowicz (Lewica). – Przestrzegam, żeby pan Sekuła aż tak się nie spieszył, bo już tyle razy się potknął, że w końcu może się przewrócić.

– To skandal – ocenia Beata Kempa (PiS) i mówi o „poniewieraniu prawdą”.

Choć Sejm dał komisji czas na prace do końca września, to poseł PO chce zrobić to jeszcze w sierpniu. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że wcale nie chodzi tu o ustalenie prawdy w aferze hazardowej, ale o to, by poseł Sekuła jak najszybciej mógł zamiast szefowaniem komisji zająć się przygotowaniami do kampanii wyborczej w Zabrzu. Nie ukrywa bowiem, że chce startować na prezydenta tego miasta.

Jak oficjalnie swój pośpiech uzasadniał Sekuła? Dość nieoczekiwanie. Mówił, że musi jak najszybciej zakończyć prace komisji, by w polityce zapanował spokój. Dlaczego? – Komisja stała się jednym z frontów wojny polsko-polskiej, a chciałbym, żeby takich frontów było jak najmniej – mówił. To niepokojący sygnał. Zadaniem szefa komisji śledczej jest dochodzenie do prawdy, a nie zasypywanie podziałów politycznych. Chyba że według Sekuły próba poznania prawdy o kontaktach polityków PO z biznesmenami branży hazardowej to już wyraz „wojny polsko-polskiej”. Jeśli tak, polityczny pacyfizm Sekuły miałby bardzo wysoką cenę: aferę hazardową trzeba zamieść pod dywan.

Czy Sekuła naprawdę wierzy w tę retorykę czy po prostu wykonuje polecenia kierownictwa partii? Warto przypomnieć słowa premiera Donalda Tuska z października 2009 r. Po ujawnieniu przez „Rz” kulisów afery hazardowej zapowiedział w Sejmie wielki „bój” o wiarygodność PO podczas „wojny” z opozycją.

Tę wojnę wypowiedział Donald Tusk i tylko on może ją zakończyć. Nie Mirosław Sekuła. (Michał Szułdrzyński)

Komisja śledcza do zbadania afery hazardowej jeszcze nie skończyła dochodzenia, a jej przewodniczący (i zarazem poseł Platformy Obywatelskiej) Mirosław Sekuła już przedstawił jej członkom projekt sprawozdania z jej prac

Z jednej strony mamy więc wnioski członków komisji o przesłuchanie świadków i dostarczenie dokumentów, zbliża się też termin spotkania posłów śledczych z prokuratorami, a na wyjaśnienie czeka mnóstwo wątpliwości, natomiast z drugiej szef komisji naciska na zakończenie prac.

Wygląda to tak, jakby posłowie śledczy zamiast być przez niego mobilizowani do mozolnego dociekania prawdy, byli zachęcani do obstawienia którejś z wersji wydarzeń, czyli – w istocie – do hazardu.

Jak wytłumaczyć ten pośpiech? Zanim znajdziemy odpowiedź na to pytanie, poszukajmy odpowiedzi na inne.

Jak długo pracuje komisja śledcza do zbadania okoliczności śmierci Barbary Blidy (za czasów rządów PiS)? Od grudnia 2007 roku, czyli 31 miesięcy. A jak długo pracuje sejmowa komisja śledcza do zbadania nacisków polityków na prokuratorów i funkcjonariuszy służb specjalnych (za czasów rządów PiS)? Od stycznia 2008 roku, czyli 30 miesięcy. No dobrze, a w takim razie jak długo pracuje komisja śledcza do zbadania afery hazardowej (za czasów rządów PO)? Od listopada 2009 roku, czyli osiem miesięcy z okładem.

Ale to właśnie ta komisja, działająca najkrócej z wymienionych, powinna – zdaniem posłów Platformy – czym prędzej, czyli już, zaraz, natychmiast, zakończyć swą działalność i przyjąć sprawozdanie. Czyż nie jest – w tym kontekście – oczywistą oczywistością, że politykom PO chodzi o zamiecenie afery hazardowej pod dywan?

No, chyba że wszystko, czym się zajmuje komisja, to nieprawda. Chyba że nie było żadnej afery hazardowej. Chyba że nie było żadnego Zbyszka, Mira i Rysia, tylko zacni posłowie i biznesmeni. Chyba że Zbyszek nie spotkał się na cmentarzu z Rysiem i nie usiłowano – w przedziwny sposób – ulokować córki Rysia w zarządzie Totalizatora Sportowego. Chyba że politycy PO nie parli do zmiany przepisów z korzyścią dla branży hazardowej. Chyba że…, chyba że…, chyba że…

Ale w takim razie dlaczego Donald Tusk – właśnie w związku z tą aferą – zwolnił ze swego rządu sześciu bliskich współpracowników i zgodził się na powołanie sejmowej komisji śledczej? A może to też się nie wydarzyło? (Piotr Gabryel)

Kiedy cała Polska żyła katastrofą smoleńską, a potem kampanią wyborczą, posłowie z hazardowej komisji gromadzili nową amunicję. Warszawska prokuratura okręgowa przysłała im komplet billingów bohaterów afery. Efekt jest taki, że PO doniesie śledczym na “swojego” człowieka.

W raporcie końcowym z prac hazardowej komisji śledczej znajdzie się wniosek o sprawdzenie wiarygodności zeznań Marcina Rosoła i Ryszarda Sobiesiaka. Z ostatnich bilingów bohaterów afery wynika, że asystent Mirosława Drzewieckiego kontaktował się z “królem hazardu” i jego córką tuż przed ich przesłuchaniami przez komisję.

Prokuratorzy sprawdzili też połączenia telefoniczne polityków Platformy z Ryszardem Sobiesiakiem i jego córką. I właśnie te billingi – w zadziwiająco zgodnej opinii posłów PiS i PO – stawiają pod znakiem zapytania wiarygodność Marcina Rosoła, asystenta byłego ministra sportu Mirosława Drzewieckiego. A także czarnego charakteru afery – Ryszarda Sobiesiaka, biznesmena branży hazardowej, z którym spotykał się Zbigniew Chlebowski, były szef klubu parlamentarnego. (…)

Billingi to niejedyny nowy oręż posłów z komisji śledczej. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego opracowała prezentację, z której jasno wynika, z kim i kiedy spotykali się Grzegorz Schetyna, Mirosław Drzewiecki i Zbigniew Chlebowski. ABW sprawdziła, w jakich stacjach bazowych (BTS) od października 2007 roku do sierpnia 2009 logowały się m.in. telefony komórkowe głównych bohaterów afery hazardowej, m.in. ówczesnego wicepremiera Schetyny. Na tej podstawie można wywnioskować, kto się z kim spotykał. (dziennik.pl)

Najbardziej zaufany współpracownik premiera Igor Ostachowicz otrzymał prawie 280 tys. zł od firmy Polskie Sieci Elektronergetyczn - ustalił tygodnik “Newsweek”. W spółce tej — która dziś nosi nazwę Polska Grupa Energetyczna — Ostachowicz pracował do lata 2007 r., tuż przed związaniem się z ekipą Donalda Tuska.

Ta historia bardzo przypomina skandal z udziałem szefa ABW Krzysztofa Bondaryka, który pracując dla rządu rówocześnie otrzymywał setki tysięcy od swego poprzedniego pracodawcy — sieci Era GSM.

Ostachowicz jest postacią tajemniczą, czy wręcz tajemną. Cała, dość płytka zresztą, wiedza o nim nosi zastrzeżenie „podobno”. Podobno to on jest owym głównym, mitycznym specem, który kształtuje wizerunek premiera. Podobno to ona ma największy wpływ na Tuska i jego decyzje. Podobno to on wymyślił masę politycznych i retorycznych sztuczek, dzięki którym premier jest wciąż na topie.

Przy tym wszystkim jest Ostachowicz postacią obsesyjnie skrytą. Nie wypowiada się publicznie, a gdy widzi kamerę, odwraca się plecami. (wp.pl)

Czy można postawić dom tuż przy wale przeciwpowodziowym? Nie jest to niemożliwe, mimo że prawo tego zabrania. Bo jest furtka: inwestycja może ruszyć, jeśli zgodzi się na nią starosta czy marszałek województwa. Taką zgodę dostał Stanisław Huskowski, poseł PO, były prezydent Wrocławia.

Jego nowa willa, której budowa zaczęła się w 2005 r., stoi w strefie ochrony wałów. Zgodnie z przepisami na tym terenie nie wolno sadzić drzew, kopać studni, sadzawek, wbijać pali czy nawet jeździć konno. Nie wolno robić niczego, co mogłoby osłabić wał lub grunt obok niego.

Te zastrzeżenia nie dotyczą jednak domu byłego prezydenta Wrocławia. “To prawda, że mój dom stoi w strefie ochrony wałów, ale eksperci dokonywali odwiertów na mojej działce i sprawdzali, czy budowa nie naruszy gruntu. Ich badania wykazały, że jest wręcz odwrotnie. Budowa wzmacnia stabilność tego terenu” - przekonuje Stanisław Huskowski.

Dokonanie odwiertów było warunkiem otrzymania zgody na budowę. Ostatecznie wydał ją Dolnośląski Urząd Marszałkowski, który zmienił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zmiana była konieczna, bo w 2003 r. miejsce, w którym stanął dom Huskowskiego, miało być parkiem.

Wszystko jest więc zgodne z prawem. Tyle tylko, że na sąsiednich działkach nowe domy nie powstały. Przy ul. Wojtkiewicza we Wrocławiu wille co prawda stoją, ale były one budowane zanim w 2001 r. zostało uchwalone prawo wodne. Dodatkowo władze miejskie wyjątkowo niechętnie patrzą na inwestycje przy wałach od czasu powodzi z 1997 r. “Prawda jest taka, że przepisy są nieścisłe. W okolicach wałów jedni dostają pozwolenia na budowę, a inni nie. Maluczcy zwykle nie dostają” - mówi wprost Ryszard Majewicz, były dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu.

Huskowski tłumaczy, że gdy kupował działkę na Biskupinie, w jednej z najbardziej luksusowych dzielnic miasta, była ona już zakwalifikowana jako budowlana. “Gdybym nie mógł na niej budować poniósłbym stratę” - mówi.

Rzeczywiście kilka działek przy tej ulicy zostało zakwalifikowanych jako budowlane, ale jeszcze przed powodzią z 1997 r. Po niej władze Wrocławia chciały zabronić stawiania tam domów. Właściciele parceli zaczęli jednak głośno protestować, a gmina ustąpiła. Urzędnicy obawiali się, że będą musieli wypłacić setki tysięcy złotych odszkodowań. (dziennik.pl)

“Dziennik Gazeta Prawna” pisze o śledztwie krakowskich prokuratorów ws. podejrzeń o łapówkarstwo wśród sędziów Sądu Najwyższego. Według gazety badając tę sprawę prokuratorzy i CBA wpadli na trop afery hazardowej.

“Dziennik Gazeta Prawna” ustalił, że szczegóły postępowania zna wąskie grono osób. Z informacji gazety wynika, że o sprawie wiedzą posłowie z komisji śledczej badający aferę hazardową. Na utajonym posiedzeniu wtajemniczyli ich były już szef Prokuratury Krajowej Edward Zalewski i nadzorujący do niedawna tę sprawę wiceszef krakowskiej prokuratury apelacyjnej Marek Wełna.

- Musieli to zrobić, gdyż właśnie z tego śledztwa narodziła się afera hazardowa - powiedział dziennikowi jeden z informatorów.

Agenci CBA od 2008 r. rozpracowywali grupę adwokatów ze znanych kancelarii. Podejrzewali, że byli w stanie skorumpować nawet sędziego Sądu Najwyższego, który wydawał wyroki po myśli ich klientów. Wśród rozpracowywanych w tej sprawie osób był Ryszard Sobiesiak. Obserwując jego działania, agenci zauważyli zażyłe kontakty z ministrami rządu Donalda Tuska i zakulisowe próby storpedowania większych podatków od hazardu. (gazeta.pl)

Doszło do naruszenia prawa, jednak było to działanie przypadkowe, a błąd popełnił nie Jerzy Miller, tylko jego współpracownik. W taki sposób szef MSWiA Jerzy Miller broni się przed zarzutami, że podczas wyboru wykonawcy programu pilotażowego Centrum Powiadamiania Ratunkowego doszło do złamania prawa.

“Dziennik Gazeta Prawna” podał, że według kontrolerów NIK sprawdzających wykonanie budżetów przez wojewodów, Jerzy Miller, jako wojewoda małopolski, złamał prawo podpisując bez przetargu umowę z firmą, która wydzierżawiła aplikację do obsługiwania dzwoniących na numer alarmowy 112.

- To jest naruszenie prawa. Zaskoczyły mnie dodane do tego faktu komentarze, które są fałszywe - powiedział Jerzy Miller. Minister dodał, że do złamania prawa doszło przypadkowo, a nie celowo, a błąd popełnił jego współpracownik.

Minister poinformował również, że NIK pozytywnie pozytywnie wykonanie przez niego budżetu.

Rzecznik NIK Paweł Biedziak poinformował natomiast, że kontrola dotycząca wydatkowania środków przez wojewodów, w tym przez Millera, jeszcze trwa. - Nie kwestionujemy sposobu wydawania pieniędzy przez wojewodę małopolskiego, ale mamy zastrzeżenia do wyboru wykonawcy w tej sprawie. Wedle polskiego prawa powinien on zostać wybrany w trakcie wdrożonej procedury przetargowej - wyjaśnił Biedziak. (TVN24.pl)

Ponad 4 mln zł, bez przetargów, trafiło do dwóch informatycznych firm dzięki decyzjom szefa MSWiA Jerzego Millera. Teraz podlegli mu urzędnicy piszą rozporządzenie, dzięki któremu obie firmy staną się faworytami w wyścigu o publiczne zamówienie warte minimum 300 mln zł - ustalił “DGP”.

W gabinetach resortu zapadają właśnie decyzje dotyczące sposobu funkcjonowania numeru alarmowego 112. Urzędnicy działają pod potężną presją czasu - 112 musi zacząć “dzwonić” przed Euro 2012. Oraz pod presją ministra Millera.

“Gdy jesienią zastąpił Grzegorza Schetynę, zawiesił funkcjonowanie rozporządzenia dotyczącego 112. To był szok, było one tworzone w bólach przez 7 lat lat i obowiązywało zaledwie kilka miesięcy” - wyjaśnia jeden z urzędników.

Nasze nieoficjalne informacje potwierdza rzecznik ministra Małgorzata Woźniak: “Pracujemy nad nowym projektem rozporządzenia” - mówi i dodaje, że nowe oparte będzie na modelu z Krakowa: “Tam w krótkim czasie, przy stosunkowo niewielkich środkach, można było sprawnie zorganizować system zgłoszeń alarmowych dla numeru 112, ale także 998 (straż pożarna) i 999 (pogotowie ratunkowe)”.

Autorem “krakowskiego modelu” jest ówczesny wojewoda małopolski, a dziś minister Jerzy Miller. Odkryliśmy, że budując tamtejsze Centrum Powiadamiania Ratunkowego, całkowicie ominął tryb przetargowy. (…)

Choć wiele firm teleinformatycznych oferuje podobne programy (np. Wasko z Gliwic) wojewoda zdecydował się na rozwiązanie czeskiej firmy MediumSoft, której reprezentantem w Polsce jest poznański CompWin. (…)

To nie wszystko - jak ustaliliśmy, firmy dostały jeszcze jeden przelew za ten sam system. Na początku marca, dzięki formalnemu wnioskowi ministra Millera, środki ze specjalnej rezerwy budżetowej uruchomił minister finansów Jan Rostowski.

“Decyzją z 10 marca przeznaczyliśmy kwotę 3 mln zł z przeznaczeniem na kupno systemu informatycznego” - potwierdza rzecznik resortu finansów Magdalena Kobos.

Jaka firma dostała pieniądze, skoro już wcześniej otrzymala ponad milion złotych? Tym razem Urząd Wojewódzki w Krakowie zapłacił za „przejęcie na własność” systemu, gdyż wcześniej zgodnie z umowami jedynie go dzierżawił. W ten sposób do firm CompWin i MediumSoft bez przetargów trafiło ponad 4 mln zł. (dziennik.pl)

Członkowie partii rządzącej krajem, województwem i jego stolicą są na bieżąco z ofertami pracy w lokalnej administracji. Ogłoszenia w tej sprawie rozsyła im biuro zarządu ugrupowania

Znalezienie ogłoszeń o pracy na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego czy marszałkowskiego nie należy do najprostszych zadań. Informacje o ogłaszanych konkursach w obu przypadkach znajdują się na podstronie urzędowej domeny. Nie ma żadnej możliwości, by dotrzeć do nich przypadkiem. Trzeba w to włożyć trochę wysiłku, wiedzieć, czego się szuka i wiedzieć, kiedy to wszystko robić, bo ogłoszenia aktualne są tylko przez pewien okres.

Działacze podlaskiej PO nie mają takiego problemu. Informacje o wakatach w urzędach, na których czele stoją funkcjonariusze partyjni, otrzymują na swoją skrzynkę mailową. Rozsyła je Biuro Zarządu Podlaskiego Regionu Platformy Obywatelskiej. Gazeta dotarła do trzech takich maili rozesłanych na wewnętrzną listę członków partii w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Treść listu jest krótka: “W załączeniu przesyłam ogłoszenie o wolnym stanowisku pracy w…” i w załączniku urzędowe ogłoszenie ze specyfikacją konkursu. Dzięki takim mailom członkowie PO dowiedzieli się m.in. o tym, że Podlaski Urząd Wojewódzki szuka inspektora ds. redakcji dziennika w wydziale nadzoru i kontroli, a departament ochrony środowiska i infrastruktury w urzędzie marszałkowskim potrzebuje pracownika do kontrolowania autobusów. Na czele obu urzędów stoją działacze Platformy. (…)

Rozsyłanie informacji o pracy w publicznych urzędach wśród działaczy partii, której szefowie stoją na czele tych urzędów, budzi pytania o przejrzystość i bezstronność samego procesu rekrutacji. Wbrew pozorom wiedza o konkursach nie jest wiedzą powszechnie dostępną, nie da się jej posiąść przez przypadek czy mimochodem. Chociażby z tego powodu otrzymujący taką informację działacze PO są już w jakiś sposób uprzywilejowani w stosunku do reszty społeczeństwa. (gazeta.pl)

Strach pomyśleć, czego nauczył działaczy PO.

W lutym czołowi politycy lubelskiej Platformy - wicewojewoda Henryka Strojnowska, marszałek Krzysztof Grabczuk, wicemarszałek Jacek Sobczak, członek Zarządu Województwa Marek Flasiński oraz poseł Stanisław Żmijan - szkolili się z zakresu marketingu politycznego. W tym miesiącu swoje nowe umiejętności wykorzystują w akcji “Rozwój Obszarów Wiejskich”, w ramach której spotykają się z wyborcami.

Przygotowywał ich - bezpłatnie - Andrzej D., marketingowiec, który doradzał Januszowi Palikotowi na początku jego kariery politycznej. I bardzo wpływowy człowiek, od lat utrzymujący znajomości z wierchuszką PO, były szef Rady Nadzorczej Polskiego Radia, cieszący się opinię zręcznego lobbysty - czytamy na łamach “Dziennika Wschodniego”.

Ale jest jeszcze jedna rzecz, którą warto o nim wiedzieć. W 2006 roku Andrzej D. został oskarżony o pranie brudnych pieniędzy, udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wyłudzanie podatku VAT. Co bardzo interesujące: jego proces do dziś nie ruszył. Dlaczego? Nie wiadomo.

Politycy Platformy zachwalają Andrzeja D. jako wybitnego specjalistę w dziedzinie, którą się zajmuje. Być może tak jest w rzeczywistości. Mimo to współpraca z nim wizerunku lubelskiej PO raczej nie poprawi. Wręcz przeciwnie. Palikot naprawdę nie mógł znaleźć kolegom trenera, który nie jest oskarżony o poważne przestępstwa? (pardon.pl)