Waldemar Pawlak mógłby pisać horrory. Jego zapowiedź, że w październiku w Polsce zabraknie gazu wywołała trzęsienie ziemi. Ale temperatura będzie rosła, bo w przyszłym tygodniu rusza budowa gazoportu. Jeśli rząd podpisze wynegocjowaną przez Pawlaka umowę gazową z Rosją rozpoczynające się przedsięwzięcie straci ekonomiczny sens.

Rząd podzielony w sprawie umowy z Gazpromem. Wicepremier naciska by ją podpisać, premier zwleka

W Świnoujściu prace przygotowawcze do budowy terminalu na gaz skroplony LNG trwają od kilku miesięcy. 5 sierpnia do akcji
ruszą maszyny i zacznie się pierwszy etap budowy. Za 815 mln zł ma powstać falochron, który będzie zabezpieczał gazoport. Inwestycja
ma być skończona za 4 lata.

Wtedy będziemy sprowadzać gaz z Kataru. Początkowo ma to być 5 mld metrów sześciennych, później ilość ma rosnąć. Podpisanie umowy z Katarczykami w ubiegłym roku rząd Donalda Tuska przedstawiał jako sukces – początek uniezależnienia się od dostaw z Rosji.

Ale w tym samym czasie wicepremier i minister gospodarki Waldemar Pawlak negocjował nową umowę gazową z Rosją. Celem było zwiększenie dostaw, ponieważ co roku grozi nam deficyt tego paliwa. Pawlak poszedł jednak dalej. Zaproponował wydłużenie obowiązującej do 2022 r. umowy o 15 lat
przy jednoczesnym zwiększeniu ilości importu z 7,4 mld m. sześć. do 10,4 mld. (dziennik.pl)

Rząd sprawdza, jak zostaną przyjęte podwyżki obciążeń fiskalnych i składki rentowej

– Trzeba się zastanowić, czy wystarczą lepsze zarządzanie, dyscyplina, oszczędności. Czy być może trzeba będzie podnieść składkę rentową i podatki – powiedział w Radiu TOK FM Michał Boni, szef doradców ekonomicznych premiera.

Nie mają wątpliwości ekonomiści: rząd testuje, jak zostanie odebrana zapowiedź podwyżki podatków. Boni zaznaczył, że decyzje nie zostały podjęte i konieczne są analizy. Ale z informacji “Rz” wynika, że rząd już je ma. Według nich np. podwyżka podstawowej stawki VAT z 22 do 25 proc. mogłaby dać budżetowi dodatkowo ok. 15 mld zł.

– Jest przygotowana lista działań, które powinny być podjęte w ciągu najbliższych trzech lat, aby obniżyć deficyt finansów publicznych do poziomu wymaganego przez UE – mówi “Rz” osoba z kręgów rządowych. – Które z nich rzeczywiście zostaną wcielone w życie, będzie zależało od premiera. To decyzja polityczna.

Wśród nich znalazły się propozycje podniesienia podatków dochodowych i pośrednich, wzrost składki rentowej, obniżenie zasiłku pogrzebowego, zamrożenie płac w budżetówce, likwidacja ulgi prorodzinnej i becikowego dla najbogatszych.

Ekonomiści wskazują, że rząd zamiast podwyżki podatków, która będzie szkodliwa dla gospodarki, powinien ciąć wydatki. Postulują też reformy: np. emerytur mundurowych czy podwyżkę wieku emerytalnego.

Wszystkie działania obliczone są na szybkie podreperowanie finansów państwa. – Podwyżka podatków od dochodów osobistych to zły pomysł – ocenia Stanisław Gomułka, były wiceminister finansów.

Przeciwnikiem zwiększania składki rentowej, zwłaszcza dla przedsiębiorców, jest Dariusz Filar, prof. Uniwersytetu Gdańskiego. – Byłbym nawet skłonny jeszcze obniżyć składkę rentową, którą są oni dziś obarczeni – wyjaśnia ekonomista. – To przyczyniłoby się do poprawy sytuacji na rynku pracy. Minister finansów Jacek Rostowski nie chciał wczoraj komentować słów Michała Boniego. Podpisał za to rozporządzenie, które zmusza lekarzy i prawników do instalacji od maja 2011 r. w gabinetach i kancelariach kas fiskalnych, co zwiększy dochody budżetu w kolejnych latach. (Rzeczpospolita)

Komisja śledcza do zbadania afery hazardowej jeszcze nie skończyła dochodzenia, a jej przewodniczący (i zarazem poseł Platformy Obywatelskiej) Mirosław Sekuła już przedstawił jej członkom projekt sprawozdania z jej prac

Z jednej strony mamy więc wnioski członków komisji o przesłuchanie świadków i dostarczenie dokumentów, zbliża się też termin spotkania posłów śledczych z prokuratorami, a na wyjaśnienie czeka mnóstwo wątpliwości, natomiast z drugiej szef komisji naciska na zakończenie prac.

Wygląda to tak, jakby posłowie śledczy zamiast być przez niego mobilizowani do mozolnego dociekania prawdy, byli zachęcani do obstawienia którejś z wersji wydarzeń, czyli – w istocie – do hazardu.

Jak wytłumaczyć ten pośpiech? Zanim znajdziemy odpowiedź na to pytanie, poszukajmy odpowiedzi na inne.

Jak długo pracuje komisja śledcza do zbadania okoliczności śmierci Barbary Blidy (za czasów rządów PiS)? Od grudnia 2007 roku, czyli 31 miesięcy. A jak długo pracuje sejmowa komisja śledcza do zbadania nacisków polityków na prokuratorów i funkcjonariuszy służb specjalnych (za czasów rządów PiS)? Od stycznia 2008 roku, czyli 30 miesięcy. No dobrze, a w takim razie jak długo pracuje komisja śledcza do zbadania afery hazardowej (za czasów rządów PO)? Od listopada 2009 roku, czyli osiem miesięcy z okładem.

Ale to właśnie ta komisja, działająca najkrócej z wymienionych, powinna – zdaniem posłów Platformy – czym prędzej, czyli już, zaraz, natychmiast, zakończyć swą działalność i przyjąć sprawozdanie. Czyż nie jest – w tym kontekście – oczywistą oczywistością, że politykom PO chodzi o zamiecenie afery hazardowej pod dywan?

No, chyba że wszystko, czym się zajmuje komisja, to nieprawda. Chyba że nie było żadnej afery hazardowej. Chyba że nie było żadnego Zbyszka, Mira i Rysia, tylko zacni posłowie i biznesmeni. Chyba że Zbyszek nie spotkał się na cmentarzu z Rysiem i nie usiłowano – w przedziwny sposób – ulokować córki Rysia w zarządzie Totalizatora Sportowego. Chyba że politycy PO nie parli do zmiany przepisów z korzyścią dla branży hazardowej. Chyba że…, chyba że…, chyba że…

Ale w takim razie dlaczego Donald Tusk – właśnie w związku z tą aferą – zwolnił ze swego rządu sześciu bliskich współpracowników i zgodził się na powołanie sejmowej komisji śledczej? A może to też się nie wydarzyło? (Piotr Gabryel)

Premier obawia się wyjścia PSL – mówią politycy PO. Wczoraj miał zapewnić koalicjanta, że nie wymieni go na SLD

Między premierem Donaldem Tuskiem a wicepremierem Waldemarem Pawlakiem doszło wczoraj do rozmowy w cztery oczy. Na konferencji po posiedzeniu rządu Pawlak stanął u boku premiera, co odebrano jako sygnał, że w koalicji PO – PSL nie jest źle.

– Umówiliśmy się, że do końca kadencji będziemy w koalicji. I to przy wszystkich różnicach, które nas dzielą. Chcemy być wierni i liczymy na wierność – zapewnił Tusk.

Pawlak był bardziej powściągliwy, ale też stwierdził, że wspólne rządzenie oznacza umowę na pełną kadencję.

Dlaczego szefowie partii tworzących koalicję uznali, że taki gest jest potrzebny? Od ogłoszenia wyników pierwszej tury wyborów prezydenckich, w której Pawlak, kandydat PSL, nie uzyskał nawet 2 proc. poparcia, pojawiały się informacje o prawdopodobnym rozpadzie koalicji. Atmosferę zaogniła wypowiedź Janusza Palikota (PO), który wprost zapowiedział, że dla Platformy lepszym koalicjantem byłby SLD.

O tym, że ludowcy nie wytrwają w koalicji, przekonana jest część polityków PO. – Liczymy się z takim wariantem – mówi „Rz” osoba z władz partii.

Ludowcy też nieoficjalnie podkreślają, że PSL nigdy dotąd nie startowało wO tym, że ludowcy nie wytrwają w koalicji, przekonana jest część polityków PO. – Liczymy się z takim wariantem – mówi „Rz” osoba z władz partii.  wyborach parlamentarnych, będąc w rządzie.

PSL już od pewnego czasu dystansuje się od poczynań Platformy. Gdy okazało się, że Pawlak uzyskał słaby wynik w wyborach prezydenckich, sytuacja jeszcze się zaostrzyła. (Rzeczpospolita)

Po dwóch latach narzekań na Centralne Biuro Antykorupcyjne i bezkarność agentów rząd Donalda Tuska zmienia CBA w supersłużbę. O takich uprawnieniach Mariusz Kamiński za czasów PiS mógł tylko pomarzyć. Wbrew wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego PO robi zamach na wolności obywatelskie.

Biuro ma teraz zbierać bez kontroli dane o chorobach, przekonaniach politycznych i religijnych oraz preferencjach seksualnych obywateli. Nie będzie się ograniczać do korupcji urzędników. Teraz ma ścigać wszystkich i wszystkie rodzaje przestępstw. Czy może zostać wolne od nacisków polityków?

„DGP” dotarł do projektu zmian ustawy o CBA. Nowela jest sprzeczna z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego oraz europejskimi standardami wolności obywatelskiej. Zmiany przyjął właśnie Komitet Stały Rady Ministrów. Nowa ustawa pomija wyrok Trybunału Konstytucyjnego z czerwca 2009 r., który domagał się doprecyzowania definicji korupcji. Stwierdzał też, że gromadzenie wrażliwych danych zbędnych do prowadzenia śledztwa jest sprzeczne z konstytucją. TK nakazał korektę tych rozwiązań w nowej ustawie. Ta jednak nie tylko nie usuwa błędów, ale jeszcze bardziej zwiększa pole do nadużyć.

Z nowelizacji w ogóle zniknęła definicja korupcji. Za to pojawiła się możliwość gromadzenia bez zgody sądu tzw. danych wrażliwych.

– Pomysły są niebezpieczne i szkodliwe. To zamach na wolność obywatelską – mówi prof. Piotr Kruszyński, ekspert od prawa karnego oraz konsultant sejmowy. – Jeśli taki projekt dotrze do Sejmu, na pewno wydam mu negatywną opinię.

Rozwiązaniem zaniepokojony jest prof. Antoni Kamiński, ekspert od walki z korupcją i założyciel Transparency International Polska. – Każda służba gromadzi dane wrażliwe. Ale to musi się dziać pod kontrolą, a obywatele muszą mieć gwarancję, że informacje zostaną zniszczone, jeśli nie będą potrzebne do prowadzenia śledztwa – twierdzi prof. Kamiński.

Nowa ustawa idzie jeszcze dalej. Pozwala CBA ścigać wszystkie przestępstwa „związane z korupcją lub godzące w interesy ekonomiczne państwa”. Zapis ten jest tak nieprecyzyjny, że biuro będzie mogło ścigać niemal wszystkie rodzaje przestępstw.

– Takie rozszerzanie kompetencji jest zrozumiałe w państwie totalitarnym, ale jest nie do przyjęcia w kraju demokratycznym – przyznaje prof. Kruszyński.

Funkcjonariusze będą mogli gromadzić dane nawet o tych przedsiębiorcach, którzy nie wykonują zleceń na rzecz podmiotów państwowych. Tymczasem już w marcu organizacje pracodawców apelowały do ministra sprawiedliwości o takie zmiany w prawie, by biznesmeni przestali być traktowani jak potencjalni przestępcy. W odpowiedzi otrzymali zapewnienie, że resort sprawiedliwości pracuje właśnie nad ustawą o areszcie domowym. (dziennik.pl)

Wiele razy pisałem już o kontrakcie gazowym, który Polska zawarła niejako poza wiedzą opinii publicznej. Kontrakt, który będzie wiązał nasz kraj 27 lat (!) i zobowiązuje nas do zakupu ogromnej ilości rosyjskiego gazu, nie tylko nie został poddany szerokiej debacie, ale nawet upubliczniony. Informacje na jego temat z trudem można było wydobyć od władz.

Gdyby media w Polsce funkcjonowały zgodnie z elementarnymi standardami, sprawa stałaby się głównym przedmiotem ich zainteresowania i nie sposób byłoby jej ukryć pod korcem. Dotyczy to zarówno samego kontraktu, jak i traktowania obywateli, którzy – karmieni piarowską papką – trzymani są na dystans wobec podstawowych posunięć kształtujących nasze losy. Rząd byłby zobowiązany wytłumaczyć się ze swoich decyzji.

Gdyby media zajmowały się tym, do czego zostały powołane… Ale nie… Większość mediów zajęta była dyskusją, czy Jarosław Kaczyński, zwracając się do Polaków, znowu zasadniczo ich nie podzielił. Także dziś z trudem przedostaje się do nich informacja, że Komisja Europejska dziwi się zapisom polsko -rosyjskiego porozumienia. Na czym precyzyjnie polegają owe wątpliwości, trudno się zorientować.

Równocześnie z uzależnianiem nas od rosyjskiego gazu trwają badania nad możliwością niekonwencjonalnego uzyskiwania go z łupków bitumicznych. Najprawdopodobniej los obdarował nas wielkim bogactwem tego typu złóż, które mogą uczynić nasz kraj samowystarczalnym. W kwestii ich badania i eksploatacji podpisaliśmy już jakieś porozumienia z jakimiś koncernami, ale… tak naprawdę nie wiemy z kim i co. To znaczy nie wiemy my, obywatele, gdyż istnieje domniemanie, że podejmujący decyzje rząd się w sprawie orientuje.

Domniemanie to może podważyć wypowiedź p.o. prezydenta Bronisława Komorowskiego, który uznał, że korzystanie z łupków może popsuć nasz krajobraz. Prezydenckiemu kandydatowi PO pomylił się węgiel z gazem, ale nie to jest najważniejsze. Pozostaje pytanie, czy za jakiś czas się nie dowiemy, że i w tej kwestii zasadnicze dla nas sprawy zostały już załatwione za naszymi plecami. (Bronisław Wildstein)

Szybka ścieżka wywłaszczeniowa ma być receptą na powodziowe kataklizmy. Rząd chce też, by plany zagospodarowania przestrzennego przeszły z rąk jednych urzędników do drugich. “Ten rząd dowodzi, jak daleko mu do liberalnych wartości – mówi Andrzej Sadowski z Centrum im. A. Smitha.

Będą przepisy ułatwiające wywłaszczenia z terenów zalewowych. Rozwiązania są wzorowane na specustawie drogowej. Czy pisana na szybko ustawa nie sprowadzi na nas dodatkowych kłopotów?

Jest gotowy projekt specustawy, która ma w przyszłości znacznie ograniczyć straty wynikłe z powodzi. Ma też odebrać część kompetencji samorządom. Oficjalnie, by zdjąć z nich odpowiedzialność.

Faktycznie nowe regulacje mają przyspieszyć wywłaszczenia z terenów zalewowych. Po decyzji wojewody lub marszałka województwa grunt będzie wywłaszczany i będzie mogła na nim ruszyć budowa infrastruktury przeciwpowodziowej. Wartość odszkodowania będzie negocjowana w osobnym trybie. Rozwiązania są wzorowane na specustawie drogowej. Projekt trafi teraz do parlamentu. Jako poselski - by przyspieszyć jego uchwalenie. (…)

Jak się dowiedział “DGP”, ministrowie infrastruktury i środowiska są już po rozmowach i wspólnie będą lobbować za zmianami w prawie o zagospodarowaniu przestrzennym. Chcą, aby odtąd samorządy musiały zdobywać w regionalnych zarządach gospodarki wodnej (RZGW) akceptację dla tworzonych planów zagospodarowania. Dziś taka opinia nie jest dla samorządu wiążąca. - Mówiąc wprost: najczęściej jest lekceważona, bo istotniejsze są doraźne interesy niż bezpieczeństwo - przyznaje urzędnik resortu środowiska.

Decyzje o tym, czy i gdzie budować, podejmowaliby prezesi RZGW podlegający prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. Zdaniem polityków Platformy takie rozwiązanie będzie miało jeszcze jeden atut: zdejmie odpowiedzialność z lokalnych władz. - Burmistrzowie czy prezydenci są pod dużą presją, by nie zakazywać budowy, zwłaszcza na terenach, które powódź omijała przez jakiś czas - tłumaczy szef śląskiej Platformy Tomasz Tomczykiewicz.

Innego zdania jest ekonomista dr Andrzej Sadowski z Centrum im. Adama Smitha. - Ten rząd dowodzi, jak daleko mu do liberalnych wartości i rozumienia mechanizmów wolnego rynku - mówi.

RZGW będzie po prostu kolejną biurokratyczną barierą i okazją do korupcyjnych nadużyć.

Zdaniem Sadowskiego lepiej stworzyć system nadzoru budowlanego podległego bankom. Bo to one kredytują budowy. Także wtedy nie byłoby możliwe rozpoczęcie budowy na zagrożonym powodzią terenie. Bo takiej inwestycji nikt by nie ubezpieczył. (dziennik.pl)

W rządzie panuje przekonanie, że administracja państwowa mogła się lepiej przygotować na nadejście powodzi - wynika z informacji “Dziennika Gazety Prawnej”. Nic dziwnego. Analiza tego, co zrobiono w ostatnich latach, każe wystawić rządowi bardzo niską ocenę.

– Zbyt szybko, aby ferować wyroki, ale naturalnym kandydatem jest minister spraw wewnętrznych i administracji Jerzy Miller – mówi nam wysoki rangą polityk Platformy. Taki wniosek nasuwa się również po analizie archiwalnych depesz Polskiej Agencji Prasowej. Pierwsze poważne ostrzeżenie o zbliżających się kłopotach z wielką wodą przyszło jeszcze w piątek z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Synoptycy alarmowali w południe, że od soboty do poniedziałku w województwach małopolskim i śląskim prognozowane są deszcz, liczne podtopienia, zniszczenia zabudowań, dróg, mostów, duże trudności komunikacyjne oraz stwarzające zagrożenie dla życia. Przed godziną 17 byli już pewni – istnieje bardzo wysokie prawdopodobieństwo powodzi.

W tym momencie administracja centralna powinna uruchomić wszystkie kryzysowe procedury. Począwszy od szefa MSWiA i Rządowego Centrum Bezpieczeństwa nic się jednak nie działo przez całe dwa dni. – Bo minister miał wolne – zżyma się polityk Platformy (…)

Ponad 200 mln euro z Unii Europejskiej na budowę umocnień przeciwpowodziowych na Wiśle chciała wydać minister rozwoju regionalnego w rządzie Jarosława Kaczyńskiego Grażyna Gęsicka. Planowała postawienie lub naprawę i wzmocnienie wałów od Koszyc do Płocka. Inwestycja miała chronić miasta w pięciu województwach. Za 400 mln euro miał też powstać zbiornik Kąty-Myscowa na Wisłoce. Chroniłby przed powodzią województwo podkarpackie. Wszystkie te projekty wycofała jednak jej następczyni Elżbieta Bieńkowska. W to miejsce zaproponowała jedynie okrojony program regulacji Wisły. (…)

Także premier Donald Tusk musiał odpierać wczoraj zarzuty poszkodowanych. Przyjechał wczoraj do Sandomierza, gdzie Wisła przerwała umocnienia i zalała prawobrzeżną część miasta. Natychmiast zapanował tam chaos. Mieszkańcy zarzucali władzom, że nikt nie ostrzegł ich przed nadciągającym kataklizmem. – To, że wody nie da się zatrzymać, to trudno, ale gdzie były służby przez całą noc? Dlaczego nikt z megafonem nie jeździł po osiedlach i nie wzywał do ewakuacji? – krzyczała w stronę premiera roztrzęsiona kobieta – pytała.

W odpowiedzi premier zapowiedział, że przyjdzie czas na wyciąganie konsekwencji. Minister Miller, który również pojawił się w Sandomierzu, stwierdził, że ewakuacja przebiegałaby sprawniej, gdyby mieszkańcy wcześniej zastosowali się do wezwań do opuszczenia domów. – Teraz już w gorszych warunkach i wielkim pośpiechu ewakuacja jest kontynuowana – mówił szef MSWiA. Jego słowa tylko rozwścieczyły dotkniętych powodzią. (dziennik.pl)

Po tragicznym wypadku państwo polskie znalazło się w trudnej sytuacji. Ktoś musi zastąpić wysokich urzędników, którzy zginęli pod Smoleńskiem. Decyzja w tej sprawie jest w rękach rządzącej większości.

Los zrządził, że jeszcze przed wyborami prezydenckimi i parlamentarnymi kolejne instytucje znajdą się pod polityczną kontrolą Platformy Obywatelskiej, która i tak dzierży dziś większość stanowisk w Polsce.

Na polityków rządzącej partii, a zwłaszcza na marszałka Bronisława Komorowskiego, niespodziewanie spadła więc olbrzymia odpowiedzialność. Muszą dopilnować, aby państwo działało sprawnie, a najważniejsze urzędy mogły wypełniać swoje funkcje. I Komorowski, i Platforma muszą jednak pamiętać, że przejmują urzędy w sytuacji szczególnej. Nie z demokratycznego wyboru, ale w wyniku dramatycznego wypadku.

Powołując następców urzędników, którzy zginęli pod Smoleńskiem, powinni więc uważać, by nie ulec pokusie politycznego zawłaszczenia tych instytucji. Wybór Jacka Michałowskiego na szefa Kancelarii Prezydenta i gen. Stanisława Kozieja na szefa BBN to dobry sygnał. Obaj uchodzą za uczciwych ludzi, solidnych urzędników z doświadczeniem w pracy dla państwa. Co najważniejsze – nie są działaczami partyjnymi.

Niepokojąca może być jednak nagłość i sposób ich powołania. W Kancelarii Prezydenta po śmierci jej szefa Władysława Stasiaka urzędował wszak wciąż jego zastępca Jacek Sasin. A wysocy urzędnicy Biura Bezpieczeństwa Narodowego o powołaniu ich przełożonego, następcy Aleksandra Szczygły, dowiedzieli się z telewizji.

Nieporównanie poważniejsze wątpliwości musi budzić wypowiedź Bronisława Komorowskiego dotycząca powołania nowego szefa NBP na miejsce Sławomira Skrzypka. Słowa marszałka da się odczytać jako groźbę, że w szybkim tempie powoła nowego prezesa banku centralnego, jeśli Rada Polityki Pieniężnej nie spełni jego oczekiwań – może chodzić o wypłatę większej części zysku NBP do budżetu państwa. Wywieranie przez marszałka Sejmu pełniącego obowiązki prezydenta takiej presji na ważną dla polskich finansów instytucję musi budzić oburzenie.

Może brzmi to naiwnie, ale w tak dramatycznych dla Polski momentach od jego najwyższych przedstawicieli powinniśmy oczekiwać większej delikatności. Dobrze byłoby, aby obsadzając wysokie stanowiska w nadzwyczajnej sytuacji, liderzy PO choć próbowali szukać porozumienia z opozycją. Aby próbowali wykorzystać ten moment na budowanie nowej kultury politycznej. (Igor Janke)

Co dalej ze sprawą oświadczeń majątkowych Waldemara Pawlaka? Prokuratura Okręgowa w Warszawie odmawia udzielenia informacji. - Postępowanie ma klauzulę zastrzeżoną i nie mogę udzielać informacji - ucina Monika Lewandowska, rzecznik prokuratury.

Wiadomo jednak, że śledczy otrzymali niedawno wytyczne z warszawskiej apelacji. Przeanalizowała ona akta prowadzonego w zeszłym roku postępowania. Warszawska prokuratura okręgowa zakończyła je wtedy decyzją o odmowie wszczęcia śledztwa. Nie znalazła podstaw do zarzucenia wicepremierowi nieujawnienia posad w kilku oświadczeniach majątkowych. Do sprawy wrócono po artykułach w “Polsce”, w których napisaliśmy o niejawnych posadach polityka. Publikacjami zainteresowali się przełożeni warszawskich śledczych. (…)

Przypomnijmy, że wicepremier Pawlak nie ujawnił w oświadczeniach faktu kierowania radą nadzorczą Mostostalu Słupca oraz innych posad w spółce, spółdzielni i w fundacjach. Za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia majątkowego grozi do trzech lat więzienia. Pawlak twierdzi, że za nieujawnione posady nie pobierał wynagrodzenia. Tymczasem prokuratorzy zwracają uwagę, że nie ma to znaczenia dla odpowiedzialności karnej za złożenie nieprawdziwego oświadczenia.  (Polska)